الرّحیل...

من ممکن است نتوانم تاریکی را از میان ببرم ولی با روشنایی شمعی کوچک فرق بین ظلمت و نور و حق و باطل را نشان می دهم و کسی که به دنبال نور است این نور هر چقدر که کوچک باشد در قلب او بزرگ خواهد بود. استاد شهیدم، دکتر مصطفی چمران

این روز ها که می گذرد

به نام یگانه مربی انسان ها

این روز ها که می گذرد حالم خوب نیست

دلم گرفته است از خیلی چیز ها

از دست این دنیای مجازی

شخصیت های مجازی

مسخره شدن آدمیتمان به دست شخصیت های مجازی که ساخته ایم

موجوداتی که نیستند!موجوداتی که نیستیم! صورتک های زیبا و مرموز و خواستنی!

که وجود ندارند!

این روز ها شدیدا به این جمله علامه جعفری معتقدم: تکنولوژی باعث نشده خوشبخت تر شویم یا بهتر زندگی کنیم

اشتباه نکن! این جمله را من نوشته ام که بیشتر پست های وبلاگم درباره ی تکنولوژی است.

یادمان رفته ازخودمان بپرسیم تکنولوژی ابزار ما است یا ما وسیله ای در دستان آن

آیا این دنیای مجازی ارمغانی جز فراموشی داشته!فراموشی حقیقت انسانی خودمان

شاید باور نکنی ولی حالم از این همه پست های زیبا و جملات دلنشین و قلم های به ظاهر زیبایی که در این فضای مجازی پر شده و هر روز هم بیشتر می شود، به هم می خورد

به قول فرهاد:من دلم سخت گرفته است از این میهمان خانه ی مهمان کش روزش تاریک

یا به قول رضا یزدانی: دنیای وارونه رو باش رودخونه ها تشنشونه! قدرت پهلونامون به تیزی دشنه شونه!

این روز ها که می گذرد ، اتفاقی در شرف رخ دادن است،این را دلم گواهی می دهد

این روزها که می گذرد، در جهان حقیقی من همه چیز آرام است ،ولی امان از این جهان مجاز

هی اشتباه نکن!نویسنده این پست اصلا آدم بد بین و منفی بافی نیست و در دنیای حقیقت به واقع بینی و حتی خوش بینی شهره است...

دلم هوای تازه می خواهد،آدم های واقعی ، دقت کن دلم آدم های واقعی می خواهد

از آنها که به قول آقا مرتضی وقتی بانگ الرحیل برخاست  و قافله ی عشق عازم سفر تاریخ شد، به قافله رسیدند

آنها که از هر واقعیتی واقع تر بودند ، انسان هایی اهل زندگی!

آخ که این کلمه زندگی چقدر به بازی گرفته می شود این روز ها

دلم از آن آدم ها می خواهد که انسانند و حقیقت دارند و زندگی را زندگی می کنند،اهل حقیقت و عمل اند...

هی اشتباه نکن ! نویسنده ی این پست آدمی منزوی نیست! به عکس کاملا اجتماعی است

دلم می خواست هر روز صبح بانگ الرحیل برایم شنیدنی باشد

می گویند آدم هایی که هرروز این بانگ را می شنوند انگشت شمارند!

پس اگر بعد از نماز صبح ،بانگ الرحیل شنیدی امیدوار باش

امید وار باش که دلت به جرگه ی منتظران پیوسته!

آری در اون صورت تازه منتظر شده ای

و این تازه اول راهه

منتظر که شدی یعنی بهت امیدی هست!

منتظر یعنی یه انسان واقعی هستی!آدمیتت زنده ست

منتظر که باشی پویایی

منتظر معترضه

این دلیل پویا بودنشه!اعتراض کن! از خودت بیرون بیا!به این دنیای پارادوکس مجازی قناعت نکن!

منتظر بهترین ها رو می خواد!به حس بی نهایت طلبی که خدا در وجودش قرار داده احترام گذاشته

بی نهایتِ منتظر، بهترین هاست! همون هایی که خدا به خاطرش آدم ها رو آفرید و ما گمشون کردیم! شایدم خودمون گم شدیم

باید که از این پیله رهیدن !

دلم جرئتش ذره ای بیش نیست

تو ای عشق او را به دریا رسان

.

 

 

  
نویسنده : مهرناز ; ساعت ۱٢:٤٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٠ فروردین ۱۳٩٠