الرّحیل...

من ممکن است نتوانم تاریکی را از میان ببرم ولی با روشنایی شمعی کوچک فرق بین ظلمت و نور و حق و باطل را نشان می دهم و کسی که به دنبال نور است این نور هر چقدر که کوچک باشد در قلب او بزرگ خواهد بود. استاد شهیدم، دکتر مصطفی چمران

از انسان های خرمشهر در آن روز ها تا انسان های ایرانشهر در این روز ها ...

بسم الله الرّحمن الرّحیم

می دانی خاک یعنی چه؟

وطن یعنی چه؟

همین قدر بگویم که خیلی مهم است

در تمام این کره خاکی

برای هر انسانی

چه آزاده و چه ...

این روز ها آنقدر کالاهای خارجی دور و برمان پیدا می شود که نگو

چینی همه چیز موجود است! آنقدر جنس چینی دور و برمون پر شده که گاهی شک می کنم نکنه خودمم چینی شدم!

ای کاش فقط کالا بود

فرهنگمون رو هم  عوض کردن

و گذشت

 مفهومیه که در کف جامعه پیدا نمیکنی...

فقط سمبل هایی از اون رو گوشه آسایشگاهای جانبازان، ورزشکارا و پهلوونهای قدیمی

یا تو کتابا می بینی

هی با تو ام!

می دونی داری کجا میری!

تا چیزی برند خارجی داشته باشه می خری بدون بررسی

و تا کالای ایرانی می بینی می زنی تو سر مال!

به خاطر همین مجبور می شن بهترین کالای خودمونو ببرن ایتالیا با برند ایتالیا وارد کنن! فاجعه ست ...

ممنون از حس ایرانی بودنت

آره شاید داری خارجی می شی!

چه با کلاس!

نه............... نه...................................

افتضاحه افتضاح!

خارجی شدن خوب نیست خواهر

خارجی شدن خوب نیست برادر

خارجی شدن باعث خوارجی شدن می شه هم وطن

موقع ادعا که می شود کبادّه ی میهن دوستی مان گوش عالم را کر می کند که من از نسل همان آرش  هستم که جانش را در تیر گذاشت تا خاکش را پاس بدارد

اونوقت دستی دستی پدر صنعت و کشاورزی مملکتتو با خارجی شدن  و مصرف گرایی در میاری

(اونم  مصرف چیزایی که اصلا مال فرهنگ ما نیست و جزء ضروریات هم نیست )

آه .................آخ

کو جهان آرا!

ممّد نبودی ببینی که ما چطور داریم تمام آرمان ها یی رو که تو و یارانت به خاطرش خون دادین به راحتی از دست می دیم

هی بیدار شو!

بیدار شید لطفا!

وگرنه به همین زودیا خود اونایی که  با این لالایی پرت خوابوندنتون با سیلی بیدارتون می کنن و با دهن کجی بهتون می گن که گول خوردید،و کار از کار گذشته ، و بهشون وابسته شدید.

.

.

بگذریم

 

اینا درد دله

  ولی هنوز هم کم نیستند اسطوره های زنده

  عموم مردم خوبن 

   دل ها شون مثل دریاست 

ولی افسوس

 امان! امان از دست این اهل باطل که مثل کف روی این دریای بزرگ رو می پوشانند

 روزی این کف ها کنار میره

 دیر نیست

 مطمئنم

فردا ٣ خرداد ،سالروز آزاد سازی خرمشهر

داشتم راجع به یکی از شهدای راه آزادی خرم شهرمی خوندم

شهید شهناز حاجی شاه

کسی که مردانگی اش از آقایونی که ادعاشونو تریلی هم نمی کشه بیشتر بود..

امدادگر  شهید «شهناز حاجی شاه» متولد 1333 دزفول، دلاور زنی است که در روزهای جوانی عمر پر برکت خویش، تمام همت خود را صرف جهاد در مقابل دشمن متجاوز نمود و در پشت جبهه با یاری رسانی به رزمندگان اسلام، نام خود را بر بلندای این مرز پر گهر جاودانه کرد و در نهایت در هشتم مهر ماه 1359 ـ در سن 26 سالگی ـ و در روزهایی که خونین شهر قهرمان در انتظار شمیم آزادی روزگار می گذراند به دیدار معبود خود شتافت.

"هیچ‌گاه دوستانش را از قشر خاصی انتخاب نمی‌کرد. حتی گاهی با کسانی دوستی می‌کرد که از نظر اعتقادی، شباهتی با او نداشتند. وقتی از او می‌پرسیدم: چرا این‌قدر دوستان متفاوت داری؟ می‌گفت: دوستان آدم ها دو جورند: یکی گروهی که تو از وجود آنها استفاده می‌کنی و دیگری کسانی که آنها از تو استفاده می‌کنند و در هر دو حالت فایده‌ای در میان هست. دوستی با کسانی که پایبند ارزش‌ها هستند، خیلی خوب است اما در آنها چیز زیادی را تغییر نمی‌دهد. هنر آن است که بتوانی در قلب کسی رسوخ کنی که با تو و آرمان‌هایت دشمن است. هنر آن است که بتوانی روی آن تأثیر بگذاری."

راوی: خواهر شهید


 

  
نویسنده : مهرناز ; ساعت ۱٠:٢۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢ خرداد ۱۳٩٠