برسد به روح آریای تنها

بسم الله الرحمن الرحیم

چند سال پیش که خیییییییییلی بیشتر اینجا می نوشتم ، دوستان وبلاگ نویس ثابتی داشتم که هر کدومشون یه جای دنیا بودند و همه شون رو چیزی به نوشتن واداشته بود.هنوزم بعضی هاشون با معرفت هستند و میان به وبلاگ نیمه جان من سر می زنند .امروز سالروز تولد یکی از اوناس. کاملا یادم رفته بود که او متولد مهرماهه.(مهری بودنش رو اون موقه ها از توضیحات وبلاگش خونده بودم).  یاد آور گوگل امروز صبح تو لیست یاد آوری ها که تولد کانتکت ها رو نشون میده، تولدش رو یاد آوری کرد.  هیچ وقت ندیدمش. یکی از نخبگان ایرانی مقیم کانادا بود که شریف درس خونده بود و رفته بود.فقط چند سال از من بزرگتر بود و به شدت از تنهایی می نوشت.

او الان نیست، به رحمت خدا رفته...

وبلاگش و پروفایلش و لب تابش همگی به یکی از اقوامش به ارث رسید و ما وقتی فهمیدیم به رحمت خدا رفته چند ماه از این اتفاق گذشته بود.

ما فقط می دیدیم که مدتی ست نمی نویسه.

بعد ، همون فامیلشون اومد تو وبلاگش نوشت که او این دنیا رو ترک کرده و بیماری سختی داشته و عمرش به دنیا نبوده.

حس خوبی نبود.. غمگین شدم.

انسان موجود عجیبیه. من حتی او رو ندیده بودم.. اما وقتی فهمیدم به رحمت خدا رفته انگار دوستی غریب رو از دست داده بودم.

امروز تولدشه و او نیست. بیاید همه براش یه فاتحه بخونیم

 

برسد به روح آریای تنها

/ 2 نظر / 21 بازدید
هایده

غمگیییییین شدم

عطیه

آخی!!! چه غمگین.. خداوند رحمت کنه همه ی مارو...